Mydło czy żel do mycia: dlaczego mydło może szkodzić skórze twarzy?

Kostka mydła uczciwie myje ręce, radzi sobie nawet z naczyniami — dlaczego więc nie umyć nią twarzy? Skóra niestety ma inne zdanie, a jej argument jest mocny: pH.

Jak to działa

Skórę pokrywa kwaśny płaszcz hydrolipidowy — cienka warstwa o pH 5,0–5,5. To naturalny antyseptyk: w kwaśnym środowisku bakterie, także te wywołujące stany zapalne, słabo się namnażają. Płaszcz zatrzymuje też wilgoć. Wyobraź go sobie jako ochronny lakier na skórze.

Klasyczne mydło to sole kwasów tłuszczowych, które działają tylko w zasadowym środowisku. „Mydło o pH 5,5” jest chemicznie niemożliwe — przestałoby być mydłem. Każde mycie kostką neutralizuje kwaśny płaszcz, a jego odbudowa trwa godzinami. „Ręcznie robione”, „dla dzieci”, „z oliwą” — nadal zasadowe.

Żel do mycia opiera się na syntetycznych surfaktantach — syndetach — które oczyszczają przy naturalnym dla skóry kwaśnym pH. Bariera zostaje na miejscu, bakterie pod kontrolą. Istnieją również stałe kostki syndetowe: format mydła, chemia żelu — szukaj na opakowaniu „syndet”, „soap-free” albo „pH 5.5”.

Wybierz żel, jeśli

• myjesz twarz — to podstawowa zasada dla każdego typu skóry;
• masz skórę skłonną do suchości lub trądziku: zasadowość sprzyja obu problemom;
• znasz uczucie ściągnięcia i łuszczenia po myciu.

Wybierz kostkę, jeśli

• lubisz stały format — ale wybierz syndet, nie mydło;
• zwykłe mydło zostaw do rąk: skóra tam jest grubsza i więcej wybacza.

Częsty błąd. Branie matowości i skrzypienia po mydle za „głębokie oczyszczenie”. To usunięty kwaśny płaszcz. Sucha skóra odpowie łuszczeniem, tłusta — kompensacyjnym wyrzutem sebum, czyli jeszcze większym błyszczeniem już w południe.

Ciekawostka: przepis na mydło prawie nie zmienił się przez 4500 lat — Sumerowie gotowali je z popiołu i tłuszczu. Skóra twarzy wolała poczekać na postęp.