Puder enzymatyczny czy peeling: jak złuszczać wrażliwą skórę?

Wrażliwa skóra również potrzebuje złuszczania — matowość i łuszczenie jej nie omijają. Peeling mechaniczny bywa jednak zbyt szorstki, a kwasy czasem za mocno pieką. Między nimi istnieje trzecia droga, o której niewiele osób wie: enzymy.

Jak to działa

Puder enzymatyczny to suchy proszek, który po roztarciu z wodą w dłoniach zaczyna się pienić. Zawiera enzymy proteolityczne: papainę z papai, bromelainę z ananasa lub subtylizynę. Enzymy robią to samo co podczas trawienia — rozkładają białka. Martwe komórki skóry są zbudowane z białka keratyny, więc enzymy dosłownie „trawią” je w ciągu minuty lub dwóch, nie naruszając żywych komórek pod spodem. Bez tarcia i szczypania — tylko ciepła piana, a potem gładkość.

Sucha forma nie jest zachcianką: enzymy są niestabilne w wodzie, dlatego puder „budzi się” dopiero podczas mycia. Stąd zasada przechowywania: szczelnie zamykaj opakowanie i chroń je przed wilgocią w łazience. Zawilgocony puder traci moc, zanim trafi na twarz.

Peeling mechaniczny usuwa tę samą warstwę przez tarcie drobinek. Dla wrażliwej skóry to loteria: nawet miękkie granulki przy zbyt mocnym nacisku mogą zostawić mikrozadrapania i wywołać zaczerwienienie.

Wybierz puder enzymatyczny, jeśli

• masz cienką, wrażliwą skórę lub widoczne naczynka — tarcie jest niewskazane;
• kwasy powodują pieczenie i zaczerwienienie;
• chcesz złuszczania, które można pogodzić z retinolem w pielęgnacji, stosując je w różne dni.

Wybierz peeling mechaniczny, jeśli

• masz grubszą i tłustą skórę bez stanów zapalnych;
• złuszczasz ciało — enzymy są tam zbędne;
• chcesz natychmiastowej, wyczuwalnej gładkości.

Częsty błąd. Próba wzmocnienia pudru enzymatycznego gorącą wodą. Enzymy są delikatne: zbyt gorąca woda je niszczy i mycie staje się zupełnie zwyczajne. Ciepła woda zapewnia im właściwą temperaturę pracy.

Ciekawostka: bromelaina z ananasa tak aktywnie rozkłada białko, że świeży ananas „szczypie” w język — enzym dosłownie zaczyna trawić również ciebie.